Voorbereiden

Op dit moment zou je ons leven kunnen samenvatten in één woord: voorbereiding. Voorbereiden om alles hier los te laten, voorbereiden om te verhuizen naar Roemenië, voorbereiden op het trainingsprogramma, voorbereiden om dit jaar in het buitenland ook nuttig te gebruiken qua persoonlijke studie, voorbereiden om Jelmer klaar te maken voor het komende afscheid en de nieuwe uitdagingen die op ons liggen te wachten.

Tijdens het voorbereiden op het trainingsprogramma is het voor ons belangrijk om duidelijk te hebben wat de onderwerpen zijn waar we ons in gaan verdiepen. Interculturele communicatie is een van die onderwerpen. Gelukkig zijn daar ook boeken in het Nederlands over geschreven. Die lezen we ter voorbereiding, zodat we al een beetje een idee hebben waar het straks over zal gaan.

Daarnaast zijn we ook mentaal bezig om ons voor te bereiden op de sociale shock die straks zal komen. Hier in Nederland en in de Nederlandse Dovengemeenschap weten we wie wij zijn en welke mensen hier een rol van belang hebben. We kennen de verhoudingen en weten op welke manier we zelf een bijdrage kunnen leveren. Straks zullen we dit helemaal op moeten gaan bouwen. Het gaat dus niet alleen om het loslaten van relaties en bezittingen, maar ook om het los komen van sociale status. Binnen de Roemeense Dovengemeenschap hopen we aansluiting te vinden, zodat we kunnen gaan ontdekken wie welke rol heeft en of wij daar ook een rol in kunnen/mogen spelen. We zijn ons ervan bewust dat dit tijd zal kosten.

Relaties zijn in deze moderne tijd op een redelijk makkelijke manier te onderhouden. Bezittingen is een ander verhaal. Wat kan een mens een hoop spullen verzamelen door de jaren heen…! Wat kun je een waarde hechten aan dingen, dat is echt verbazingwekkend. We kunnen nu eenmaal niet alles mee nemen, dus er zal een keus gemaakt moeten worden. Dat komt goed!

In de tussentijd zijn we ons ook aan het oriënteren op dingen die we in aanvulling op het trainingsprogramma kunnen doen. Alfred blijft zich, ook in Roemenie, richten op zijn studie voor vertaalconsulent. Op dit moment is hij alweer hard aan het studeren voor de tentamens in maart. Door hier te klikken lees je meer over het vertaalproces en de taken van een vertaalconsulent.

Hannah zou eind maart naar een conferentie in Thailand gaan die zich richt op Bijbelgebruik (Scripture Engagement/Use), maar deze conferentie is afgelast vanwege het corona-virus. Erg jammer voor haar, ze had zich echt verheugd om hier weer meer te leren over Bijbelgebruik, vooral toegespitst op doven. In Roemenië zal ze zich, onder andere in de vorm van een zelfstudie, verder gaan verdiepen in dit onderwerp.

Het Nederlands Bijbelgenootschap heeft in 2016/2017 onderzoek gedaan naar het Bijbelgebruik onder lezers van de Bijbel. Bij het lezen van dit onderzoek moet je je wel realiseren dat we in Nederland al meer dan 7 eeuwen(!) een Bijbel in onze eigen taal kunnen lezen.. Bizar he?! Op deze pagina kun je alle vertalingen in een overzicht bekijken. We zijn in het Nederlands zelfs zo ver dat er ook vertalingen in het Fries, Gronings en Twents zijn! Hierdoor hebben we ook een heel scala aan verwerkingsmaterialen voor allerlei doelgroepen. Er is al jaren ervaring opgebouwd met het houden van zondagsschool of verenigingen waarbij de Bijbel centraal staat. We hebben zelfs beroemde en bekende kunst die over Bijbelse taferelen gaat. Denk bijvoorbeeld aan dit schilderij over ‘de verloren zoon’ van Rembrandt.

Je denkt misschien ‘waarom moet ik dit weten?!’ of ‘wat is het probleem voor doven dan?!’ Als je deze blog al helemaal tot hier hebt gelezen, dan wil je ook het antwoord op deze vraag weten natuurlijk!

Er zijn wereldwijd nog 70 miljoen doven die geen toegang hebben tot een Bijbel in de taal van hun hart. Er zijn geen Bijbels in gebarentaal beschikbaar, er is geen ervaring met hoe je dat wat de Bijbel leert in een dovengemeenschap toe kan passen, er zijn geen verwerkingsmaterialen toegankelijk voor doven en er zijn al helemaal geen doven die zich kunnen voorbereiden in hun eigen taal op een Bijbelstudie die ze in de dovengemeenschap willen houden. Doven moeten altijd vanuit een tweede taal hun informatie halen. Dat is gewoon ontzettend lastig.

Bijbelgebruik (of Scripture Engagement in het Engels) is er op gericht dat men, in de context van de eigen cultuur, de Bijbel gaat toepassen in het dagelijks leven. Dat is waar Hannah zich steeds meer in aan het verdiepen is. Hiervoor moet je eerst de cultuur leren kennen. Je moet ontdekken op welke manier men zich in die cultuur uit. Muziek zou lastig kunnen zijn voor doven, maar vergis je niet. Ook in gebarentaal kun je liederen maken.

Onderstaande schilderijen zijn een voorbeeld van hoe je gebarentaal kunt gebruiken in als kunstuiting. Deze serie over de schepping heeft als titel ‘7 days art’ van de kunstenaar Steven Parkhurst (de auteursrechten zijn ook van hem) meegekregen en wordt met toestemming van hem hieronder gepubliceerd.

De gebaren die gebruikt worden in deze schilderijen zijn afkomstig uit de Catalaanse Gebarentaal. Toch is het veel meer dan alleen maar het gebaar wat hier in een soort slow-motion afgebeeld wordt. Er wordt gespeeld met de handvormen en daardoor zitten er meerdere lagen in het schilderij. Deze lagen zijn eigenlijk niet uit te drukken in de Nederlandse taal. Voor het visuele oog van een dove, komen deze schilderijen helemaal tot leven en raken ze hem of haar in het hart. Daarvoor hoeven zij niet perse Catalaanse Gebarentaal te kunnen spreken. In Nederlandse Gebarentaal zouden de handvormen net iets anders zijn, voor bijvoorbeeld het gebaar voor /DAG/, maar juist het visuele, bijna het 3D-achtige aan deze schilderijen maakt dat ze binnen komen.

Mensen raken met de boodschap van de Bijbel

Even bijpraten

Alle feestdagen en nieuwjaarswensen liggen achter ons. We zijn al bijna begonnen aan de tweede maand van het jaar 2020. Een jaar waarin er voor ons best grote veranderingen aan zitten te komen. We kijken er naar uit!

De laatste keer dat we u schreven was eind november. Toen wisten we net dat we voor 1 juni 2020 € 120.000,- nodig hebben. Nu kunnen we u laten weten dat we al 61% van dit bedrag binnen hebben. Dat is inclusief toezeggingen. We kunnen en willen niet anders dan naar boven te wijzen; Hem komt alle eer toe! Op de meter aan de rechterkant van de blogpagina kunt u de stand van zake volgen.


Begin januari heeft Alfred zijn studie weer opgepakt. In maart zijn de volgende tentamens, dus hij moet flink aan de bak. Dat is niet altijd even aantrekkelijk, want de vakken zijn op dit moment wat aan de droge, taaie kant. Daar is niets aan te doen, even volhouden. Het Hebreeuws gaat hem steeds beter af en hij krijgt er ook plezier in. Ondertussen kent Alfred ook de Israelische gebaren voor de Hebreeuwse letters. Dat helpt hem ontzettend met leren, want zingend leren is voor hem geen optie.

De letters van het Israelische alfabet in Israelische Gebarentaal. Rechts bovenaan beginnen, he?!
Een Engelstalig liedje om de letters te kunnen leren; dit werkt natuurlijk alleen voor horende mensen.

Hannah heeft zich gestort op het voorbereiden van de ophanden zijnde verhuizing. Verhuisdozen worden gekocht of bij elkaar gesprokkeld, allerlei spullen worden zo langzamerhand wat uitgezocht en er is contact gelegd met de school waar Jelmer naartoe hoopt te gaan. Aan de andere kant zijn er heel veel dingen die we nog dagelijks gebruiken, die pakken we later in. Hannah is ook degene die ons Instagram account en onze Facebookpagina bij houdt. Volgt u ons al?

We zijn samen met de Thuisfrontcommissie bezig met de fondsenwerving en het bekend maken van ons werk bij een ieder die maar belangstelling heeft. Zo proberen we zelf ook een steentje bij te dragen.

Kortom, geen bijzonder nieuws, maar het gaat goed met ons.


Salutări amabile

Dragă cititor, iată un alt semn al vieții noastre. Asteptati, bineinteles ca va place sa cititi in olandeza. (Hartelijke groet! Beste lezer, een levensteken van ons. Ow wacht, u leest natuurlijk graag in het Nederlands.) We zijn vast wat aan het oefenen geslagen met de taal die we volgend jaar hopen te gaan leren. Uiteraard niet alleen de gesproken variant, maar ook de gebarentaal ter plaatse.

Afgelopen week hebben we in een gesprek, dat we via Skype voerden met iemand uit Amerika, iemand uit Azie, onze contactpersoon van Wycliffe en twee tolken ASL (American Sign Language), te horen gekregen dat we naar Roemenië mogen komen om daar deel te nemen aan het trainingsprogramma. Aankomende augustus hopen we voor een jaar naar Oradea te verhuizen.

De organisatie GSLT (Global Sign Language Team) heeft daar een trainingsprogramma dat toegankelijk is voor doven. Wycliffe als organisatie stuurt, zoals u misschien weet, haar zendingswerkers eigenlijk altijd naar Redcliffe (tegenwoordig Moorlands) in Groot-Brittannië. Deze opleiding is alleen niet doofvriendelijk en daardoor voor ons geen optie.

Door aan dit trainingsprogramma deel te nemen, doen we ook ervaring op met het leven in een andere cultuur. GSLT heeft in Oradea een aantal stafleden zitten waardoor zij in staat zijn ons te begeleiden en op te leiden. Daarnaast gaan we ons verdiepen in verschillende onderdelen van het werk, denk hierbij bijvoorbeeld aan een stage bij het vertaalteam wat de Bijbel van Roemeens naar Roemeense Gebarentaal vertaalt. We zullen verschillende andere projecten van GSLT gaan bezoeken, om zo een beter beeld te krijgen van de organisatie.

We zijn ontzettend dankbaar dat we nu een volgende stap kunnen zetten. We kijken uit naar wat gaat komen.

De komende tijd zal in het teken staan van het budget opstellen, op zoek gaan naar genoeg financiële ondersteuning, op zoek gaan naar woonruimte, zoeken naar een school voor Jelmer, uitzoeken hoe en per wanneer je je uit moet schrijven uit Nederland. Van alles, maar vanuit Wycliffe worden we hierin stap voor stap begeleidt door onze contactpersoon.

Begin september heeft Alfred een studiereis van 2,5 week mogen maken. Terugkijkend kunnen we niet anders zeggen dan dat deze reis erg verrijkend is geweest. Alfred heeft nieuwe inzichten opgedaan, nieuwe contacten gelegd en is gemotiveerd en veilig teruggekomen. De studieboeken lagen op hem te wachten en daar is hij weer met frisse moed ingedoken.

Weer terug!

Het is alweer bijna een week geleden dat we op het vliegtuig naar Nederland stapten. Wat gaat de tijd snel. We vinden het heerlijk om weer thuis te zijn. Lekker onze eigen dingen, ons eigen ritme en zelf bepalen wat we vandaag willen eten.

We kijken terug op een geweldige, leerzame en fijne tijd in Amerika. We hebben genoten van alle mensen, de ervaringsverhalen en de activiteiten die we samen hebben ondernomen. Hierdoor was het ook lastig om afscheid te nemen van zoveel geweldige mensen. Velen zullen we op deze aarde nooit meer terug zien. Met anderen hopen we in contact te blijven en weer anderen hopen we nog weer eens terug te zien. We denken regelmatig terug aan de woorden die de directeur van de zomerschool aan het begin en het einde zei:

Huil niet omdat het voorbij is, maar lach omdat het gebeurd is.

Afgelopen dinsdagmorgen mochten we bij Broekhuis Harderwijk B.V. een prachtige cheque op komen halen. Met dit bedrag sponsoren zij ons project. Bedankt!

Kent u bedrijven die ons project zouden willen steunen? Laat het ons weten door een email te sturen naar info@familiebout.com. De thuisfrontcommissie neemt dan contact met u of het desbetreffende bedrijf op.

Zomerse groet van de Familie Bout!

Bericht vanuit The States

We zijn al weer ruim drie weken in de Verenigde Staten van Amerika. Nog steeds verbazen we ons over de uitgestrektheid van alles, over de moeite die Amerikanen hebben met inparkeren en over hoe ongelofelijk groot de winkels hier zijn. Toch is het niet meer zo indrukwekkend als vorig jaar. We verwonderen ons nu slechts.

We kennen het ritme hier en hebben ons weer snel ingevoegd. Jelmer heeft ook z’n draai gevonden. Hartelijk dank voor uw/jouw post voor zijn verjaardag! We kregen een bericht van de receptie dat er een ander adres gebruikt moet worden voor post: Fam. Bout, 2901 University Avenue, Stop 8217, Grand Forks, ND 58202-8217, Amerika.

6:00 De wekker gaat, tijd om op te staan
7:00 Het restaurant gaat open, tijd voor een omelet!
7:45Het kinderprogramma begint
8:00De lessen beginnen voor Alfred
11:00De lessen zijn afgelopen, de kinderen worden opgehaald
11:15‘Chapel’: aanbidding, overdenking en delen van ervaringen
12:00 Eten in het restaurant
12:45 Het kinderprogramma begint
13:00 De lessen beginnen voor Alfred
16:00 De lessen zijn afgelopen, de kinderen worden opgehaald
17:15 Na wat vrije tijd; tijd om naar het restaurant te gaan
18:30 Kijken of aanmoedigen bij het volleybaltoernooi
19:00 Jelmer naar bed
21:30 Tijd om de lichten uit te doen

Alfred heeft besloten om 4 vakken te volgen, maar voor 2 vakken maakt hij ook daadwerkelijk huiswerk. De andere twee vakken woont hij bij en doet hij mee. Daarnaast leert hij 8 studenten Nederlandse Gebarentaal. Echt leuk om ’s morgens in NGT begroet te worden met /GOEDEMORGEN/. Hij heeft een nieuwe manier geleerd om gebaren op te kunnen schrijven op papier en ze dan ook exact op dezelfde manier te kunnen reproduceren. Kunt u dit ontcijferen?

Een foto van het schrift waarin Alfred oefent met het opschrijven van gebaren.

Hartelijke groet van ons drieën, tot de volgende keer!

Aangekomen en aan de slag..

Videoscherm in het vliegtuig

Na de lange reis van ruim 6.000 kilometer zijn we vorige week maandagavond aangekomen op de plaats van bestemming. Onze eerste vlucht duurde bijna negen uur. Eenmaal aangekomen in de Verenigde Staten van Amerika moesten we ruim een uur in de rij staan om door de douane te komen.. Gelukkig hadden we ruim de tijd om ons volgende vliegtuig te kunnen halen.

Even bijkomen..

Het laatste stukje ging veel sneller. Na ruim een uur in het vliegtuig mochten we alweer uitstappen. We werden op het vliegveld opgehaald door een oude bekende en dat gaf ons direct het gevoel op bekend terrein te zijn.

Aangekomen bij het studentenhuis waar we wonen konden we direct inchecken en onze spullen naar onze kamers brengen. Daarna doken we direct ons bed in om eerst even bij te tanken. De volgende dag hebben we de rest van de spullen uitgepakt en een plekje gegeven.

Hannah heeft vorige week elke dag hard gewerkt voor de kinderen die deze week in haar klas komen. Er moest een veiligheidstraining worden gevolgd, er waren vergaderingen met alle ‘teachers’, er moesten lesplannen geschreven worden en een schema voor de komende weken opgezet worden. Uiteraard moest ook de kamer een beetje opgefleurd worden. Dat is best goed gelukt.

Afgelopen zaterdag kreeg Hannah een smsje dat de fietsenveiling bij de opslag van de plaatstelijke politie die middag al aan de gang was. Alfred had afgelopen week al een fiets gevonden en hij kon er naartoe fietsen. Ondertussen had degene al een fiets voor Jelmer op de kop getikt voor $5! Dat is €4,50.. Daar zijn we erg blij mee.

Lekker crossen

Zondag was een dag van rust, maar maandag zijn we van start gegaan. In de morgen konden de studenten zich inschrijven voor de vakken die ze willen volgen de komende negen weken. De kinderen konden eindelijk naar het kinderprogramma!! Dinsdag was voor het eerst een hele dag. Jelmer vind het erg gezellig om met de kinderen te spelen en spreekt al hele zinnen Engels.

Alfred is ook begonnen. Hij heeft drie vakken gekozen om zich deze zomer in te verdiepen. Fonetiek, Morfologie & Syntaxis en Semantiek & Pragmatiek. Hij heeft één les Taalonderzoek bijgewoond, maar dit vak is totaal niet ingericht voor gebarentalen, dus dit gaat hij hoogstwaarschijnlijk laten vallen. Daarnaast geeft hij iedere middag een uur Nederlandse Gebarentaal aan twee verschillende groepen studenten.

Oftewel, we zijn weer helemaal op stoom!

De thuisfrontcommissie volop aan het werk…

Afgelopen woensdag kwam de thuisfrontcommissie bij elkaar. We zijn erg blij met drie mensen vanuit de hervormde kerk in Putten waar Alfred en Hannah lid zijn. In de thuisfrontcommissie draaien nu 8 mensen mee. Waar we nu vooral mee bezig zijn is PR; verspreiden van folders, mensen en bedrijven benaderen om Alfred en Hannah te ondersteunen. Mooi is dat de eerste 1000 folders al op zijn. Daarom zijn er nog 2500 folders erbij gedrukt.

Steun jij Alfred en Hannah al? Je kunt het steunen door gebed, maar ook door een maandelijkse bijdrage. Heel graag!

In de Terdege stond een mooi interview met Alfred en Hannah. Klik op de link en lees meer. https://www.terdege.nl/artikelen/wereldwijd-evangeliseren-gebarentaal