Even wennen

YEAH, de stroomuitval is voorbij!

Dan kan ik jullie mooi wat foto’s laten zien.

Waar was ik gebleven?! Onze buren inderdaad. Echt leuk! Al een paar keer kwam er iets lekkers door de deur. We hebben bij hen gegeten en zij bij ons. In het weekend vinden we meestal wel tijd om even iets uitgebreider met elkaar te praten. Ook hier zijn we ontzettend dankbaar voor.

Elke dag brengt Alfred Jelmer naar school, ondertussen kent hij de weg in Oradea. Onderweg kwam hij een wel heel bekende bus tegen! Ergens de tweede week zijn we een keer op zaterdagmiddag het centrum van de stad gaan bekijken. De gebouwen en de rivier waren prachtig, maar alle winkels zaten dicht… Weer wat geleerd!

Ik ben zelf pas vorig week pas echt alleen met de auto de stad in gegaan. Ik was uitgenodigd bij iemand die ook het trainingsprogramma hier volgt. Samen met nog een paar andere vrouwen hebben we een gezellig middag/avond gekletst met elkaar. Eerst in het Engels en daarna in mijn beste Roemeense Gebarentaal.

Via Instagram heb je het misschien al gezien, maar er zijn hier best wat nieuwe dieren te ontdekken. Kijk maar. Heb jij een idee wat dat groene kruipbeestje kan zijn?!

Doordeweeks hebben Alfred en ik een weekplanning gemaakt voor de dingen die we moeten doen. Om aansluiting en contact te krijgen met de dovengemeenschap hier, doen we mee met alles waar we voor worden gevraagd. Zo gaat Alfred naar de Bijbelstudiekring en bezoeken we op zondag de kerk. Allebei voor en door doven. Alles in gebarentaal. Wel Roemeense Gebarentaal, maar we kunnen er toch heel wat van volgen. Jelmer ook!

Er wordt één dienst per zondag gehouden. De dienst begint ongeveer rond 10:30 en het verschilt per keer hoe laat hij afgelopen is. Dat kan 12:00 zijn, maar ook 12:45. De dienst wordt begonnen door de voorganger met gebed. Daarna zijn er verschillende gemeenteleden die een lied zingen. Na het zingen worden de gebedspunten aan de aanwezigen gevraagd. De voorganger schrijft die in steekwoorden op het whiteboard aan de wand voorin de kerk. Als alle punten opgeschreven zijn gaat iedereen voor zichzelf voor alle punten bidden. Na het gebed leest iemand het Schriftgedeelte voor. Terwijl er ondertussen gecollecteerd wordt. Daarna begint de preek. Dat is een levendig gebeuren, zeker in gebarentaal, maar ook omdat er veel gebruik wordt gemaakt van beeldmateriaal in de vorm van een powerpoint. Als de preek afgelopen is sluiten we af met de mededelingen en daarna een gebed. Dan is het tijd voor koffie met wat lekkers!

ALLES UITERAARD IN GEBARENTAAL

Afgelopen zondag was het ‘dankdag’. Iedereen had wat groente of fruit meegenomen naar de kerk. Dit werd voorin de kerk tentoongesteld en na de dienst door iedereen opgegeten.

Boodschappen doen hier kost veel meer tijd dan in Nederland. De Lidl hier heeft een aantal dingen hetzelfde als in Nederland, maar ook heel veel andere dingen. We eten bijvoorbeeld dezelfde jam, maar er is bijna geen kip te bekennen. Wel ontzettend veel varkensvlees. Dat leerde een bezoekje aan de plaatselijke slager ons. De vitrine lag vol met varkenspoten, varkensoren en zeker twintig verschillende worsten.

We hebben afgesproken dat we alles gaan proberen. Samen zoeken we naar het lekkerste brood, de lekkerste melk en de lekkerste tussendoortjes om mee naar school te nemen.

Uiteraard wil ik jullie nog even wijzen op de kerstkaarten (speciaal voor ons gemaakt door een slechthorende kunstenares @shannonsart02) die je via onze webwinkel kunt bestellen en dan zijn jullie weer helemaal bijgepraat.

TOT ZIENS!

Daar zijn we dan..

Maandagochtend stonden we om 07:15 met z’n drieën in Kanaleneiland, Utrecht om getest te worden. We hadden gelukkig mondmaskers in de auto liggen, want die waren ‘opeens’ verplicht. Echt lastig als je doof bent om dan te begrijpen wat een ander wil zeggen en om jezelf duidelijk te maken. Binnen 10 minuten stonden we weer buiten. Echt supersnel en helemaal niet pijnlijk. Toen begon het wachten op de uitslag die ergens tussen 21:00 en 23:59 zou komen.

Terug in Putten brachten we Jelmer naar school en gingen wij richting het gemeentehuis. Daar hadden we een afspraak om ons uit te schrijven. Toen werd het wel ‘echt’. Ook dat verliep vlot en binnen een half uur stonden we weer buiten met een bewijs van uitschrijving in het Engels.

In het bakhuisje was het serieuze opruimen en inpakken begonnen. De auto werd ingepakt. Ondertussen had Jelmer thuis gegeten en was hij weer naar school voor zijn laatste middag. Hij trakteerde op lolly’s waarmee hij zijn klasgenoten bedankte voor de lol die ze samen gehad hebben. Toen hij ‘s middags thuis kwam was de auto voor de helft gevuld en werd het huisje steeds leger.

‘s Avonds hielp Jelmer de boer voor het laatst met melken, terwijl wij de auto nog verder inpakten. Tegen 21:30 zat de auto helemaal propvol, de fietsen op de fietsendrager, lag Jelmer in bed en dachten wij opeens weer aan het testresultaat. Even de mail controleren en ja hoor, we hadden de uitslag al binnen. Alledrie negatief getest! Na nog even een paar uurtjes geslapen te hebben zijn we om 01:00 opgestaan en aan de reis naar Roemenië begonnen.

Daar gingen we dan…

De eerste 400 kilometer heeft Alfred gereden, terwijl Hannah en Jelmer verder sliepen. Na een wissel heeft Hannah ongeveer 3,5 uur gereden. Een korte pauze voor ontbijt en toiletbezoek was een goed moment om weer van bestuurder te wisselen. Al die tijd waren we nog steeds in Duitsland. De laatste kilometers in Duitsland en een stuk Oostenrijk in heeft Alfred gereden. Tegen 13:00 hadden we wel zin in een lunch en stopten we weer even om een bolletje te eten.

Niet te lang, dus weer wisselen van bestuurder en gaan! We waren ondertussen de Oostenrijkse grens zonder moeite gepasseerd. Tot aan de Hongaarse grens heeft Hannah gereden. Vlak voor de grens stopten we weer even om te toiletteren en te wisselen van bestuurder.

Bij de Hongaarse grens moesten we aansluiten in de rij om door de douane te gaan. We hadden alle papieren gereed. Alfred deed zijn raam open. De mevrouw vroeg naar de paspoorten. ‘Where do you go?’ ‘Romania.’ zei Alfred. ‘Transit. Okay, bye!’ en dat was het. Daar gingen we weer.

Toen we Boedapest gepasseerd waren hebben we de verhuurder geïnformeerd waar we waren, zodat hij wist hoe laat we ongeveer zouden arriveren. De Hongaarse snelwegen vielen ons ontzettend mee, dus we konden de gang er goed in houden. In één stuk zijn we door gereden naar de Roemeense grens. Daar kwamen we rond 19:15 aan. Er was geen rij bij de douane, dus we waren direct aan de beurt. De meneer vroeg in het Roemeens iets aan Alfred. Alfred wees naar zijn gehoorapparaten en overhandigde onze paspoorten. De man keek even in de paspoorten en zei ‘BYE!’ en toen konden we doorrijden..

Binnen 10 minuten waren we op de plaats van bestemming. Na wat zoeken, het was ondertussen schemerig geworden, vonden we het juiste adres. De verhuurder kwam naar buiten en wees ons het laatste stukje naar het huis. Hij deed de grote poort open en we konden de auto zo naar binnen rijden.

Heerlijk om de benen te strekken na zo’n lange reis. Wat een hartelijke ontvangst! Een prachtig huis stond op ons te wachten. Precies zoals de verhuurder ons had verteld. Er stond zelfs een maaltijd voor ons klaar. Wat hebben we daar van gesmuld!

Maaltijd

De afgelopen dagen hebben we alles uitgepakt en een plekje gegeven. We hebben lekker uitgerust van de reis en in de stad rondgekeken. We zijn op bezoek geweest bij de school van Jelmer en we hebben ondertussen een paar teamleden ontmoet.

Regelmatig posten we foto’s van ons dagelijks leven op Instagram. We gebruiken daarvoor #tfc_bout. Je kunt deze foto’s ook via onze blogpagina in het rechtermenu bekijken of via onze Facebookpagina.

TOT GAUW!

Uitzwaaien

Nog even en Alfred, Hannah en Jelmer vertrekken naar Roemenië. Om hen ‘uit te zwaaien’ hadden we als thuisfrontcommissie een gezellige ontmoeting op de gebarenboerderij.

Lucy vertelde het verhaal van Abram en zijn familie. Ze gingen op reis, maar wisten nog niet precies waarheen. God zei hen waarheen ze moesten gaan. Alfred, Hannah en Jelmer gaan 1 jaar naar Roemenië, maar wat daarna gaat gebeuren is nog niet duidelijk. Maar de Heer is erbij en Hij zal hen leiden. We hebben ook gebeden voor hen.

Tijdens ontmoeting was er lekker (meegebracht) eten, waren er veel mooie gesprekken en konden de kinderen zich heerlijk uitleven in de grote tuin met een springkussen.
Alfred, Hannah en Jelmer kregen een slinger met teksten, plaatjes en foto’s mee om in hun huis in Roemenië op te hangen.
Zo konden we Alfred, Hannah en Jelmer persoonlijk gedag zeggen en een goede reis wensen. Natuurlijk houden we als TFC contact met hen en houden we elkaar op de hoogte van wat we doen en wat er nodig is.

Alfred, Hannah en Jelmer: Succes met de laatste dingen. Een goede reis en een mooie, inspirerende en gezegende tijd in Roemenië!

Verhuizing 1.0

De eerste ronde is achter de rug. We zijn afgelopen zaterdag verhuisd naar ons tijdelijke onderkomen. Alles hebben we ingepakt. Gelukkig paste het allemaal in onze auto.

Dit keer hoefden we niet zo veel kilometers af te leggen voordat we alles weer uit konden pakken. Het was een goede test om te kijken of alles wat we mee naar Roemenië willen nemen ook echt in de auto past.

Wat een prachtig plekje om de komende weken door te brengen! In dit bakhuisje kunnen we wonen totdat verhuizing 2.0 van start gaat. Jelmer heeft de weg op de boerderij gevonden. Hij scheurt rond op de Unimog, helpt de boer met koeien voeren en herkent de geur van varkens nu al van ver. Iedere maaltijd moeten we door eten, er is nog van alles te doen en te ontdekken op de boerderij.

De afgelopen weken hebben we een aantal interviews gegeven. Er heeft een artikel in ‘de Puttenaer’ gestaan, maar ook in de ‘Barneveldse Krant’ en in het tijdschrift ‘Op Weg met de Ander’. Wat een mooie gelegenheden om het vertaalwerk voor gebarentalen onder de aandacht te brengen.

De afgelopen weken is er hard gewerkt om de winkel op onze website een update te geven. De vormgeving is aangepast en het assortiment uitgebreid. Binnenkort hopen we weer een voorraad honing te mogen ontvangen, zodat we die ook weer kunnen verkopen.

We zijn ook actief op Facebook en Instagram (#tfc_bout). Neem eens een kijkje!

Persbericht

Familie Bout voor Wycliffe naar Roemenië

DRIEBERGEN – Alfred en Hannah Bout zijn zondagmiddag uitgezonden voor Wycliffe Bijbelvertalers. De kerkdienst, waarin zij Gods zegen vroegen over hun werk, vond plaats in de Hersteld Hervormde Gemeente te Putten. De familie Bout woont de komende tijd voor werk en verdere training in Roemenië en zal werkzaam zijn voor de vertaling van de Bijbel in gebarentalen.

Ds. M. Visser, voorganger en dovenpastor vanuit Interkerkelijk DovenPastoraat (IDP), preekte over Kolossenzen 4 met als thema: ‘Een open deur voor de boodschap van de Bijbel’. Het gezin werd toegesproken namens Wycliffe Bijbel­vertalers Nederland, vanuit hun thuisfrontcommissie en namens de kerkenraad.

Klik op de afbeelding om de dienst terug te kijken/luisteren. (Begint bij 18:01)

Wycliffe Bijbelvertalers zet zich door middel van projectondersteuning en veldmedewerkers in voor het vertalen van de Bijbel, met name in minderheidstalen. De vertaling van de Bijbel in gebarentalen is daarvan een belangrijk onderdeel en krijgt wereldwijd steeds meer aandacht.

Jubileumweekend Wycliffe Bijbelvertalers 
Wycliffe Bijbel­vertalers Nederland is opgericht in 1970. De organisatie vierde juist dit weekend haar 50-jarig bestaan. Ze deden dat zaterdagavond met hun achterban via een livestream waarin de kracht van Gods Woord centraal stond: vanuit 1400 huizen werd live meegekeken. De stream wordt nog steeds goed bekeken: de teller staat inmiddels op meer dan 5600 views.    

Afscheid nemen

Als thuisfrontcommissie voor Alfred en Hannah zijn we volop bezig. Onlangs hadden we een goede (online) vergadering met elkaar. Er staat veel te gebeuren ondanks dat we niet precies weten wanneer Alfred, Hannah en Jelmer vertrekken.


Hebben jullie al bericht gekregen over de kerkdienst waarin Alfred en Hannah een zegen vragen voor hun werk? Die kunnen jullie THUIS via een livestream meebeleven op zondag 28 juni.

Tijdens deze vergadering hebben we ook afscheid genomen van een lid van de thuisfrontcommissie: Fenneke Post.

Het was fijn dat Fenneke in de TFC zat. Ze heeft veel gedaan, benaderen van sponsors voor de Happen & Stappen activiteit die we gepland hadden (maar die niet door kon gaan vanwege de coronamaatregelen), de honingverkoop en het zoeken van donateurs. We zullen haar ontzettend gaan missen. Gek om zo afscheid te nemen via de computer. We hebben een kleinigheidje gegeven en een kaart geschreven voor Fenneke.



Dankjewel Fenneke, voor jouw inzet en tijd!

God zegene je.


Begroting 100% behaald!

[ilctr-confetti delay=”1″ duration=”15″]

Het was 22 november 2019 toen Alfred & Hannah de blog ‘Help ons‘ schreven. Om toestemming voor vertrek te krijgen was € 120.000,- nodig voor een periode van twee jaar. Één jaar daarvan wordt besteed aan een trainingsjaar in Roemenië.

Wat een groot bedrag… hoe gaan we dat ooit voor elkaar krijgen?! Daar hebben we vaak met elkaar over gesproken. In diezelfde blog schreven Alfred & Hannah het volgende:

“We hebben grote verwachtingen van de grote God die we dienen.”

Nu, een krappe 6 maanden later, kunnen we dan ook niet anders dan zeggen dat die grote God zo ontzettend veel mensen bereidt heeft gemaakt om dit project te ondersteunen. Hartverwarmend! Met de gift van MBM uit Harderwijk kunnen we zeggen dat de begroting volledig is behaald in de vorm van toezeggingen of giften!

100
100

Momenteel zitten we op 36% aan structurele giften. Dit zijn giften die maandelijks, per kwartaal of per jaar binnen komen. Voor de komende periode zien we als TFC hier voor onszelf een taak weggelegd om dit percentage aan structurele giften te verhogen.

Maar eerst vieren we, samen met u, dat we deze mijlpaal hebben mogen bereiken!


Onze dank gaat uit naar onze God, maar ook naar:

U, ALS DONATEUR!

Familie, vrienden, kennissen, kerken van allerlei denominaties, stichtingen en bedrijven

HARTELIJK DANK!


Bezig blijven

We zijn stilgezet deze periode en blijven veelal thuis. Het brengt veel onzekerheid en ook onrust. De boodschap is ‘Houd vol!’ Dan is het mooi te weten dat we een hemelse Vader hebben die niet loslaat wat Zijn Hand begon. We mogen uitzien naar Hem en op Hem vertrouwen. Hij geeft rust en vrede.

Activiteiten van de thuisfrontcommissie gaan niet door. Het happen en stappen zullen we later een keer laten terugkomen. Ook onze aanwezigheid bij verschillende (kerkelijke) activiteiten gaan niet door. We zijn wel bezig met de nieuwsbrief, die jullie binnenkort mogen ontvangen.
We zijn dankbaar voor de digitale mogelijkheden om als thuisfrontcommissie contact te houden met elkaar. Er is nog altijd geld nodig ter ondersteuning van het werk van Alfred en Hannah en dus blijven we bezig. Eind mei moet het streefbedrag gehaald zijn. Steunen jullie hen al met een maandbedrag? Een klein bedrag per maand is al waardevol.

Wie ook nog bezig blijven: de bijen… Ze zijn druk bezig een nieuwe voorraad aanleggen voor de honing die we straks weer kunnen verkopen. Mooi dat de natuur bezig blijft en dat we zo mogen genieten van Gods wonderlijke schepping.

#blijfthuis

Wat is de wereld anders geworden sinds onze vorige blog. Wie had dat kunnen denken?! Net als iedereen in dit land zitten ook wij in deze bijzondere tijden thuis. We hopen dat het met jullie en degenen die jullie lief zijn, goed gaat. We gaan een paar weken terug in de tijd en vertellen hoe een en ander bij ons is gegaan.

Tijdens de voorjaarsvakantie hebben we plannen gemaakt om voor onze verhuizing in augustus. We hadden een aanbod gekregen om een deel van onze spullen met een vrachtwagen die naar Roemenie ging, mee te geven. Wat waren we dankbaar voor deze optie. De opruimwoede begon echt, alles werd uitgezocht of beter gezegd er werd een begin mee gemaakt. Op 24 april moest alles klaar zijn voordat we aan ons oriëntatiebezoek zouden beginnen en voordat Hannah eind maart naar een conferentie over Bijbelgebruik in het buitenland zou gaan.

Op 30 april zouden we namelijk zelf voor één week naar Oradea gaan. Die week zouden we in het huis kunnen verblijven waar we hopen te gaan wonen, kennismaken met de stad en het trainingsprogramma. Het allerbelangrijkste voor ons was dat Jelmer een dag mee zou mogen draaien op zijn toekomstige school!

Begin maart ging Hannah voor een consult naar de plastisch chirurg en werd er een tumor ontdekt in het bovenste kootje van haar linker ringvinger. Vooralsnog goedaardig, maar een operatie zou er wel aan te pas komen. De wachtlijst was 7 of 8 maanden, gelukkig zou er bij een andere kliniek eerder plek zijn.

In de tweede week van maart kregen we een kijker die belangstelling had om ons huis te huren. Wat waren zowel hij als wij, blij met de goede klik. Een gebedsverhoring. Een reden om dankbaar voor te zijn. Ondertussen begonnen we al spullen weg te brengen naar de kringloopwinkel van Woord & Daad, de vuilstort en aan mensen in onze omgeving.

Totdat het coronavirus ons land binnen sloop.

Waardoor alles veranderde. De conferentie waar Hannah naar toe zou gaan, werd eind februari definitief geannuleerd. Het transport werd afgezegd, onze vliegtickets naar Oradea werden geannuleerd en ook de operatie is nog niet gepland. Jelmer is erg teleurgesteld dat hij nu niet weet bij welke kinderen hij in de klas zal komen.

Halverwege maart werd Alfred ziek en is dat ruim een week geweest voordat hij opknapte. Gelukkig kon hij één tentamen voor zijn ziek zijn maken en het andere tentamen werd een week verzet. Beide tentamens heeft hij afgerond met een voldoende. Op naar het volgende en laatste deel van zijn opleiding Bijbel & Exegese.

Het lijkt wel een achtbaan.. Alles is anders geworden. Hoe zal het verder gaan? Hoe lang zullen we Jelmer nog thuis les moeten geven? Zal Alfred thuis moeten werken en heeft Hannah heel weinig tot geen werk? Gaat Roemenie überhaupt nog door? Dit jaar of wordt het volgend jaar? Net als de rest van Nederland hebben ook wij geen glazen bol. Het is nog steeds onze wens om naar Roemenie te gaan, maar dat moet het wel mogelijk zijn. Zowel aan de Nederlandse als aan de Roemeense kant. Wij weten het niet.

Toch weten wij ons veilig en geborgen in de schuilplaats van de Allerhoogste.

We hebben regelmatig contact met Wycliffe Bijbelvertalers Nederland. Zij houden een vinger aan de pols. We hebben nauw contact met onze thuisfrontcommissie. Samen houden we de ontwikkelingen in de gaten en besluiten we hoe we daarop kunnen reageren. We hebben de activiteit ‘Happen & Stappen’ voor 4 april moeten annuleren en ook onze webwinkel is tijdelijk gesloten.

We zullen het laten weten wanneer we iets nieuws te melden hebben.