Weer terug!

Het is alweer bijna een week geleden dat we op het vliegtuig naar Nederland stapten. Wat gaat de tijd snel. We vinden het heerlijk om weer thuis te zijn. Lekker onze eigen dingen, ons eigen ritme en zelf bepalen wat we vandaag willen eten.

We kijken terug op een geweldige, leerzame en fijne tijd in Amerika. We hebben genoten van alle mensen, de ervaringsverhalen en de activiteiten die we samen hebben ondernomen. Hierdoor was het ook lastig om afscheid te nemen van zoveel geweldige mensen. Velen zullen we op deze aarde nooit meer terug zien. Met anderen hopen we in contact te blijven en weer anderen hopen we nog weer eens terug te zien. We denken regelmatig terug aan de woorden die de directeur van de zomerschool aan het begin en het einde zei:

Huil niet omdat het voorbij is, maar lach omdat het gebeurd is.

Afgelopen dinsdagmorgen mochten we bij Broekhuis Harderwijk B.V. een prachtige cheque op komen halen. Met dit bedrag sponsoren zij ons project. Bedankt!

Kent u bedrijven die ons project zouden willen steunen? Laat het ons weten door een email te sturen naar info@familiebout.com. De thuisfrontcommissie neemt dan contact met u of het desbetreffende bedrijf op.

Zomerse groet van de Familie Bout!

Aangekomen en aan de slag..

Videoscherm in het vliegtuig

Na de lange reis van ruim 6.000 kilometer zijn we vorige week maandagavond aangekomen op de plaats van bestemming. Onze eerste vlucht duurde bijna negen uur. Eenmaal aangekomen in de Verenigde Staten van Amerika moesten we ruim een uur in de rij staan om door de douane te komen.. Gelukkig hadden we ruim de tijd om ons volgende vliegtuig te kunnen halen.

Even bijkomen..

Het laatste stukje ging veel sneller. Na ruim een uur in het vliegtuig mochten we alweer uitstappen. We werden op het vliegveld opgehaald door een oude bekende en dat gaf ons direct het gevoel op bekend terrein te zijn.

Aangekomen bij het studentenhuis waar we wonen konden we direct inchecken en onze spullen naar onze kamers brengen. Daarna doken we direct ons bed in om eerst even bij te tanken. De volgende dag hebben we de rest van de spullen uitgepakt en een plekje gegeven.

Hannah heeft vorige week elke dag hard gewerkt voor de kinderen die deze week in haar klas komen. Er moest een veiligheidstraining worden gevolgd, er waren vergaderingen met alle ‘teachers’, er moesten lesplannen geschreven worden en een schema voor de komende weken opgezet worden. Uiteraard moest ook de kamer een beetje opgefleurd worden. Dat is best goed gelukt.

Afgelopen zaterdag kreeg Hannah een smsje dat de fietsenveiling bij de opslag van de plaatstelijke politie die middag al aan de gang was. Alfred had afgelopen week al een fiets gevonden en hij kon er naartoe fietsen. Ondertussen had degene al een fiets voor Jelmer op de kop getikt voor $5! Dat is €4,50.. Daar zijn we erg blij mee.

Lekker crossen

Zondag was een dag van rust, maar maandag zijn we van start gegaan. In de morgen konden de studenten zich inschrijven voor de vakken die ze willen volgen de komende negen weken. De kinderen konden eindelijk naar het kinderprogramma!! Dinsdag was voor het eerst een hele dag. Jelmer vind het erg gezellig om met de kinderen te spelen en spreekt al hele zinnen Engels.

Alfred is ook begonnen. Hij heeft drie vakken gekozen om zich deze zomer in te verdiepen. Fonetiek, Morfologie & Syntaxis en Semantiek & Pragmatiek. Hij heeft één les Taalonderzoek bijgewoond, maar dit vak is totaal niet ingericht voor gebarentalen, dus dit gaat hij hoogstwaarschijnlijk laten vallen. Daarnaast geeft hij iedere middag een uur Nederlandse Gebarentaal aan twee verschillende groepen studenten.

Oftewel, we zijn weer helemaal op stoom!

America, here we come!

Nog 24 nachtjes slapen en dan is het zover!! Tot die tijd zijn we nog druk bezig met opruimen, schoonmaken, bij elkaar zoeken en inpakken. Gelukkig hebben we ook alle drie ons visa binnen. De tickets zijn geboekt. We praten u even bij voordat we vertrekken.

Netjes thuisbezorgd!

In april heeft Hannah in Nederland een conferentie bezocht waar ze veel heeft geleerd over Scripture Engagement. Dit gaat over hoe een vertaalproject ook daadwerkelijk gebruikt kan worden door een taalgroep. Hannah heeft hier een ontzettend veel indrukken opgedaan en erg veel mensen ontmoet. Er waren 602 deelnemers uit 77 verschillende landen en 210 organisaties aanwezig op deze conferentie. Gelukkig komen de dovengemeenschappen wereldwijd steeds meer in beeld.

Pap, wat staat hier?

{wijst naar Israëlische tekens op een foto in de krant}

Ja, u kunt Hebreeuws!!

– Jelmer Bout –

Vorige week heeft Alfred te horen gekregen dat hij toe is gelaten tot het tweede jaar van zijn studie Bijbel &Exegese. Ontzettend fijn om te horen, natuurlijk. Er moeten nog drie tentamens gemaakt worden voordat we naar Amerika vertrekken. Ook de Engelse cursus die hij volgt, gaat goed. Straks in de praktijk toepassen. Hebreeuws is best wel pittig en daar moet Alfred goed z’n best voor doen. Deze lessen worden in het Engels gegeven, het lesmateriaal is ook in het Engels, dus voor hem een dubbele vertaalslag. Al doende leert men.

We zijn, samen met de Thuisfrontcommissie, nu ook actief op Instagram en Facebook!! Via deze weg hopen we nog meer mensen te bereiken en te betrekken bij ons werk. U kunt ons ook volgen! Geeft u ook aan mensen in uw omgeving door dat ze mee kunnen leven door zich te abonneren op deze blog?

Daarnaast kunnen we steeds duidelijker aangeven wat we nodig hebben qua ondersteuning. Via kleine infographics, zoals hierboven, krijgt u een inkijkje in de cijfers achter ons verhaal. De cijfers worden uiteraard regelmatig bijgewerkt.

Op 27 mei hopen we echt in het vliegtuig te stappen. Na een reis van ruim 12 uur komen we in Minneapolis aan. Daar stappen we over op een vlucht naar Grand Forks ND. Op 4 juni gaat de studie echt beginnen. We houden u op de hoogte.

We leven helemaal naar onze reis toe en hebben er ontzettend veel zin in. Heel erg bedankt voor uw en jouw meeleven. Ook de gebeden die met ons mee reizen stellen we erg op prijs! Wat bijzonder dat de Heere niet aan een tijd of een plaats vast zit, he?!

America, here we come!

Inpakken maar weer..

We gaan richting het einde van onze zomer hier aan de Universiteit van North Dakota. Je kunt aan iedereen merken dat het einde nadert. De druk neemt toe. Allerlei verslagen, projecten en onderzoeken die moeten worden afgerond en ingeleverd.

Alfred heeft voor de vakken die hij volgt ook drie verslagen geschreven, meerdere projecten gedaan en een onderzoek gedaan. Ook heeft hij een aantal schriftelijke tentamens gemaakt. Binnenkort volgen de mondelinge tentamens met de studenten die Nederlandse Gebarentaal hebben geleerd deze zomer. Op de valreep werd er nog een onderzoekje opgestart naar veel voorkomende handvormen in verschillende gebarentalen. Alfred onderzocht de Argentijnse gebarentaal aan de hand van een Argentijns Gebarentaalwoordenboek. Al met al een ijverige student dus!

Alfred bezig met een kort onderzoekje in een gebarenwoordenboek.

Elk jaar wordt hier een T-shirt ontwerpwedstrijd uitgeschreven. Het dragen van een T-shirt mét opdruk, is echt een Amerikaanse gewoonte. Je ziet ze in allerlei soorten en maten, met heel uiteenlopende thema’s. Ook dit jaar was er werd er weer een wedstrijd gehouden. Nadat alle ontwerpen zijn ingeleverd gaan de stemzakken open en mag iedereen drie stemmen verdelen onder de ingezonden ontwerpen. Er waren dit jaar 14 ontwerpen. Het ontwerp van Hannah werd dit jaar de winnaar!! Yeah!

T-shirt met het ontwerp van Hannah

In het kinderprogramma zijn ze nog lekker aan de gang. Jelmer gaat er nog steeds met plezier naar toe.  Ze knutselen heel wat af, maskers, kronen, verftekeningen. Afgelopen week hebben ze een gingerbreadman-hunt gehad. ’s Morgens hadden ze gingerbreadman-cookies gebakken (bij ons wel bekend als de peperkoekman), maar ’s middags bleken alle gingerbreadman-cookies weggelopen te zijn en was er een heuse speurtocht door en om het hele gebouw. Superleuk!! Uiteindelijk konden ze lekker smikkelen van de zelfgebakken koekjes.

What’s your name? Jelmer the Elephant.

Nog één week en dat sluit de zomerschool weer. Iedereen is al aan het opruimen en zo langzamerhand ook aan het schoonmaken. De keuken is voor de helft schoongemaakt, er wordt niet meer gebakken. Afgelopen week stond dit fruithoofd op het menu. De kinderen waren dolenthousiast!

Mr. Fruithead

Aanstaande zaterdag hebben we nog een afsluitende picknick in het Universiteits Park. Zelf zijn we ook al aan het opruimen en inpakken geslagen. Volgende week vrijdag nemen we afscheid van iedereen. We hopen onze vakantie hier in The States te genieten en komen daarna terug naar Nederland.

Begonnen met inpakken.

Hartelijk dank voor uw/jouw meeleven en het lezen van deze blog. We hopen u in de komende maanden via deze weg op de hoogte te houden van onze belevenissen. Iets minder frequent dat de afgelopen weken, maar toch.

Tot ziens!

Go with the flow

We zijn al ruim over de helft van onze studietijd. Wat gaat de tijd toch snel!  We zijn helemaal gewend aan het reilen en zeilen hier. Onze dagen zitten vol met lessen volgen, huiswerk maken, heen en terug naar het restaurant lopen, even buiten spelen of fietsen. Even bij de graafwerkzaamheden hier in de buurt kijken of naar het volleyballen en dan alweer naar bed. Jelmer is de hele dag bezig in het kinderprogramma. Ze doen een heleboel gezellige dingen samen met de kinderen.

Wat een grote machines..

Alfred is helemaal ondergedompeld in de linguïstische vaktermen, methodes en artikelen. Elke week moet hij heel wat pagina’s lezen over handvormen, ontkenning, vraagwoorden, fonologie en wat er komt kijken bij het maken van vertalingen. Ongeveer elke week moeten er onderzoeken gedaan worden, verslagen ingeleverd worden en presentaties voorbereid en gegeven worden. Alles in het Engels he?!

Even het huiswerk noteren.

 

Studeren, studeren en nog eens studeren.

Daarnaast zijn er nog steeds elke werkdag de lessen Tweede Taalverwerving. De studenten mogen ondertussen ook zelf gebaren. Echt verbazingwekkend hoe goed ze kunnen gebaren en kunnen afzien. De laatste keer dat we de woorden telden, hadden ze al ruim 200 gebaren geleerd. Momenteel zijn ze bezig met het lexicaal kunnen vertellen waar iets in een ruimte staat. vb. De rode stoel staat naast de groene tafel, links van de deur en rechts naast het raam.  Nou … dat zijn hele zinnen in Nederlandse Gebarentaal (NGT)!

Ongeveer twee weken geleden begon Hannah zich steeds meer overbodig te voelen. Alfred kon steeds beter de lessen in Amerikaanse Gebarentaal(ASL) volgen. Hannah hoefde niet meer te vertalen van gesproken Engels naar NGT en had dus tijd over.. Niet voor lang, want nu helpt ze elke dag met het klaar maken van de tussendoortjes voor de kinderen. Op dinsdag en donderdag helpt ze de hele dag waar nodig in het kinderprogramma. Daarnaast heeft ze ook de bibliotheek onder haar hoede gekregen. Ze vindt het heerlijk om iets om handen te hebben.

Creatieve uitspatting van Hannah begeleidt door een briefje van een van de kinderen.

 

Onze kleine, ow nee grote, spruit vermaakt zich ook uitstekend hier. Jelmer heeft de eerste drie weken naar al het Engels om hem heen geluisterd, maar nu heeft hij genoeg woorden om zelf hele verhalen op te kunnen hangen. Gezellig hoor! Hij praat met iedereen en is dol op de kleinere kinderen en baby’s in het kinderprogramma. Regelmatig gaan de kinderen naar buiten naar de speeltuin (wij gaan daar na schooltijd ook regelmatig naar toe), doen ze iets creatiefs, luisteren ze naar voorleesboeken of gaan ze samen iets bakken.

Lekker schommelen in de speeltuin bij het waterpark.

Woensdag 4 juli was het Independence Day hier in The States. Een vrije dag voor de meeste mensen, dus ook voor de docenten en studenten. Even een dagje niks, wij zijn de Amerikaanse cultuur ingedoken. In het centrum was een braderie met foodtrucks, springkussens en de brandweer. We hadden onze eerst corndog en Jelmer mocht de brandweer helpen met het blussen van een brandje.   ’s Avonds was er vuurwerk bij de rivier.

Fireman Jelmer in actie.

Zoals u ziet, vermaken we ons hier uitstekend.                                                      Hartelijke groet uit The States!

Eindbestemming bereikt

Zondag hebben we deze kerk bezocht. We werden om 09:30 ontvangen met ontbijt en hadden daarna met elkaar een Bijbelstudie. Na de gespreksvragen in kleine groepjes besproken te hebben, begon de ‘echte’ dienst. Het was fijn om te merken dat de Heere Zijn kinderen over de hele wereld heeft.

Dinsdag zijn we naar onze eindbestemming, Grand Forks (GFK) gevlogen.

Daar kregen we de sleutel van ons appartement. We hebben een drie-kamer-appartement gekregen. Één slaapkamer voor Jelmer, één voor ons en één hebben we omgebouwd tot woonkamer.

Met allerlei platen en stickers hebben we de boel wat opgeleukt. Lekker ons eigen plekje gemaakt voor de komende maanden. 

Woonkamer:

Muursticker in de gang:

Vandaag, woensdag, voor het eerst in de kantine hier gegeten. Kantine.. zeg maar gerust restaurant. We praten jullie hier later over bij. Wij hebben onze ogen uitgekeken.

Daarna hadden we een staff-bijeenkomst over allerlei huishoudelijke en administratieve mededelingen. Ook werden alle nieuwe mensen voorgesteld. Leuk om zo wat mensen te leren kennen.

Ook via Jelmer leren we mensen kennen. Hij ging vanmorgen voor het eerst naar het kinderprogramma. Dat ging uitstekend. Vanmiddag heeft hij met een meisje gespeeld dat daar vanmorgen ook was. Dat loopt wel. Hier zijn we erg dankbaar voor.

Vanavond zijn we met iemand meegereden naar de winkel om nog wat spulletjes in te slaan. Als je nog geen stress hebt, dan moet je eens gaan winkelen bij SuperTarget… Als je hier geen keuzestress van krijgt..

ONGELOFELIJK! Dit is nog maar 1 pad. Er zijn er wel 40 of nog meer.. Alles wat je maar kunt bedenken kun je hier krijgen. Oke.. ze verkopen geen tractoren, maar het is een Welkoop, Blokker, Hema, Albert Heijn, Etos, H&M, etc, in ÉÉN!

Het vriesvak bestaat uit vijf paden met aan beide kanten vriezers..

Schat, neem je even luiers mee? Euh.. ja, welke?!!                                                              De keuze is reuze, zie hieronder.

Welcome to the USA!

Allereerst willen we iedereen bedanken die met ons mee heeft geleefd daar het moment van onze reis. De kaartjes, handdrukken en wensen hebben ons ontzettend goed gedaan. Hartelijk dank daarvoor!

Vrijdag 25 mei zijn we op reis gegaan. Bepakt en bezakt meldden we ons op Schiphol. Uiteraard bestond een groot deel van de reis ook uit wachten.

Er was genoeg te zien onderweg. In het vliegtuig werden we vermaakt door de videoschermen in de stoel voor ons. Door het raam konden we onze vlucht boven de oceaan, Ijsland en later Canada en de VS volgen.

Bij de overstap in Ijsland kwamen we er achter waar dit land zijn naam aan te danken heeft.. BRRR wat was het koud daar!! Jelmer vroeg later: ‘Mama, waarom was het zo koud in Vriesland?’

Na ruim 20 uur onderweg te zijn geweest, waren we eindelijk op onze eerste bestemming; Minneapolis. Hier logeren we bij een plaatselijke dominee tot we dinsdag 29 mei verder vliegen naar onze uiteindelijke bestemming.

Alfred – Hannah – Jelmer

Aftellen

Nog 7 nachtjes slapen en dan is het zover!! Tot die tijd zijn we nog druk bezig met opruimen, schoonmaken, bij elkaar zoeken en inpakken.

Alles nog een laatste keer. Nog één keer patat eten en dan de frituurpan schoonmaken, nog één keer bij oma spelen, nog één keer een gezellig samenzijn met familie en vrienden, nog één keer de badkamer soppen en nog één keer de vaatwasser aanzetten.

We leven helemaal naar onze reis toe en hebben er ontzettend veel zin in. Heel erg bedankt voor uw en jouw meeleven. Ook de gebeden die met ons mee reizen stellen we erg op prijs! Wat bijzonder dat de Heere niet aan een tijd of een plaats vast zit, he?!

Op 25 mei hopen we echt in het vliegtuig te stappen. Na een reis van ruim 12 uur komen we in Minneapolis aan. Daar verblijven we een weekend bij mensen van de plaatselijke gemeente. Op 29 mei vliegen we naar onze eindbestemming, Grand Forks ND. Op 4 juni gaat de studie echt beginnen.

America, here we come!