#blijfthuis

Wat is de wereld anders geworden sinds onze vorige blog. Wie had dat kunnen denken?! Net als iedereen in dit land zitten ook wij in deze bijzondere tijden thuis. We hopen dat het met jullie en degenen die jullie lief zijn, goed gaat. We gaan een paar weken terug in de tijd en vertellen hoe een en ander bij ons is gegaan.

Tijdens de voorjaarsvakantie hebben we plannen gemaakt om voor onze verhuizing in augustus. We hadden een aanbod gekregen om een deel van onze spullen met een vrachtwagen die naar Roemenie ging, mee te geven. Wat waren we dankbaar voor deze optie. De opruimwoede begon echt, alles werd uitgezocht of beter gezegd er werd een begin mee gemaakt. Op 24 april moest alles klaar zijn voordat we aan ons oriëntatiebezoek zouden beginnen en voordat Hannah eind maart naar een conferentie over Bijbelgebruik in het buitenland zou gaan.

Op 30 april zouden we namelijk zelf voor één week naar Oradea gaan. Die week zouden we in het huis kunnen verblijven waar we hopen te gaan wonen, kennismaken met de stad en het trainingsprogramma. Het allerbelangrijkste voor ons was dat Jelmer een dag mee zou mogen draaien op zijn toekomstige school!

Begin maart ging Hannah voor een consult naar de plastisch chirurg en werd er een tumor ontdekt in het bovenste kootje van haar linker ringvinger. Vooralsnog goedaardig, maar een operatie zou er wel aan te pas komen. De wachtlijst was 7 of 8 maanden, gelukkig zou er bij een andere kliniek eerder plek zijn.

In de tweede week van maart kregen we een kijker die belangstelling had om ons huis te huren. Wat waren zowel hij als wij, blij met de goede klik. Een gebedsverhoring. Een reden om dankbaar voor te zijn. Ondertussen begonnen we al spullen weg te brengen naar de kringloopwinkel van Woord & Daad, de vuilstort en aan mensen in onze omgeving.

Totdat het coronavirus ons land binnen sloop.

Waardoor alles veranderde. De conferentie waar Hannah naar toe zou gaan, werd eind februari definitief geannuleerd. Het transport werd afgezegd, onze vliegtickets naar Oradea werden geannuleerd en ook de operatie is nog niet gepland. Jelmer is erg teleurgesteld dat hij nu niet weet bij welke kinderen hij in de klas zal komen.

Halverwege maart werd Alfred ziek en is dat ruim een week geweest voordat hij opknapte. Gelukkig kon hij één tentamen voor zijn ziek zijn maken en het andere tentamen werd een week verzet. Beide tentamens heeft hij afgerond met een voldoende. Op naar het volgende en laatste deel van zijn opleiding Bijbel & Exegese.

Het lijkt wel een achtbaan.. Alles is anders geworden. Hoe zal het verder gaan? Hoe lang zullen we Jelmer nog thuis les moeten geven? Zal Alfred thuis moeten werken en heeft Hannah heel weinig tot geen werk? Gaat Roemenie überhaupt nog door? Dit jaar of wordt het volgend jaar? Net als de rest van Nederland hebben ook wij geen glazen bol. Het is nog steeds onze wens om naar Roemenie te gaan, maar dat moet het wel mogelijk zijn. Zowel aan de Nederlandse als aan de Roemeense kant. Wij weten het niet.

Toch weten wij ons veilig en geborgen in de schuilplaats van de Allerhoogste.

We hebben regelmatig contact met Wycliffe Bijbelvertalers Nederland. Zij houden een vinger aan de pols. We hebben nauw contact met onze thuisfrontcommissie. Samen houden we de ontwikkelingen in de gaten en besluiten we hoe we daarop kunnen reageren. We hebben de activiteit ‘Happen & Stappen’ voor 4 april moeten annuleren en ook onze webwinkel is tijdelijk gesloten.

We zullen het laten weten wanneer we iets nieuws te melden hebben.

Waar geeft u aan?!

67

Vaste donateurs

30

Gemiddelde bijdrage per maand

65

Benodigd aantal vaste donateurs

ZOMER 2020 – ZOMER 2022

Je baan opzeggen met als doel het mogelijk te maken dat anderen de rijkdom van het evangelie tot zich kunnen nemen. Een hele mooie opdracht, maar ook voor Alfred en Hannah geldt dat zij net als alle veldwerkers die via Wycliffe worden uitgezonden eerst een jaar van opleiding, training en toerusting mogen en moeten volgen. Naast alle kortdurende opleidingen die Alfred in de afgelopen tijd al (sinds 2016 op eigen kosten) heeft mogen volgen, volgt vanaf augustus 2020 een heel jaar van toerusting. In het buitenland, in Roemenië, te midden van anderen met een soortgelijke roeping en/of behoefte aan toerusting. Naar verwachting zullen Alfred, Hannah en Jelmer aansluitend worden uitgezonden en zal de daadwerkelijke taak als vertaalconsulent worden opgepakt. 

UW STEUN MAAKT DIT PROJECT MOGELIJK

Om ervoor te zorgen dat het toerustingsjaar in Roemenië, evenals de daadwerkelijke uitzending ook financieel haalbaar zijn is het een eis vanuit Wycliffe dat op 1 juni 2020 de benodigde begroting voor de komende twee jaar financieel is toegezegd vanuit vaste donateurs en/of eenmalige gevers.  In het geval van Alfred en Hannah komt dit neer op € 120.000,-, oftewel gemiddeld € 60.000,- per jaar. Aangezien Alfred en Hannah beide hun werk opzeggen om deze mooie taak op zich te nemen zijn binnen deze begroting alle kosten opgenomen die nodig zijn om dit werk doorgang te laten vinden. Denk hierbij onder andere aan een deel voor levensonderhoud, studiekosten voor Alfred en Hannah, verzekeringen, schoolkosten voor Jelmer, pensioenopbouw en huisvestingskosten.  

Concreet betekent bovengenoemde begrotingsbehoefte dat er op 1 juni 2020 zo’n € 5.000,- aan structurele, terugkerende maandelijkse inkomsten moeten zijn om dit broodnodige vertaalwerk mogelijk te maken. We zitten nu op ongeveer € 1.100,- aan steun per maand.

UW HULP IS NODIG!

In de afgelopen periode zijn wij als thuisfrontcommissie dankbaar en verwonderd geweest over de vrijgevigheid van vele particulieren en bedrijven uit alle hoeken van ons land. De nieuwe begrotingsbehoefte is echter vele malen groter dan tot nu toe het geval was en dus vragen wij u (opnieuw) of u dit prachtige werk onder onze dove medemens ook financieel wilt steunen. Dit kunt u doen door direct te steunen. Wij hopen op uw vrijgevigheid en danken u, bij voorbaat, voor uw eventuele gift. 

DANKUWEL

De Thuisfrontcommissie

Salutări amabile

Dragă cititor, iată un alt semn al vieții noastre. Asteptati, bineinteles ca va place sa cititi in olandeza. (Hartelijke groet! Beste lezer, een levensteken van ons. Ow wacht, u leest natuurlijk graag in het Nederlands.) We zijn vast wat aan het oefenen geslagen met de taal die we volgend jaar hopen te gaan leren. Uiteraard niet alleen de gesproken variant, maar ook de gebarentaal ter plaatse.

Afgelopen week hebben we in een gesprek, dat we via Skype voerden met iemand uit Amerika, iemand uit Azie, onze contactpersoon van Wycliffe en twee tolken ASL (American Sign Language), te horen gekregen dat we naar Roemenië mogen komen om daar deel te nemen aan het trainingsprogramma. Aankomende augustus hopen we voor een jaar naar Oradea te verhuizen.

De organisatie GSLT (Global Sign Language Team) heeft daar een trainingsprogramma dat toegankelijk is voor doven. Wycliffe als organisatie stuurt, zoals u misschien weet, haar zendingswerkers eigenlijk altijd naar Redcliffe (tegenwoordig Moorlands) in Groot-Brittannië. Deze opleiding is alleen niet doofvriendelijk en daardoor voor ons geen optie.

Door aan dit trainingsprogramma deel te nemen, doen we ook ervaring op met het leven in een andere cultuur. GSLT heeft in Oradea een aantal stafleden zitten waardoor zij in staat zijn ons te begeleiden en op te leiden. Daarnaast gaan we ons verdiepen in verschillende onderdelen van het werk, denk hierbij bijvoorbeeld aan een stage bij het vertaalteam wat de Bijbel van Roemeens naar Roemeense Gebarentaal vertaalt. We zullen verschillende andere projecten van GSLT gaan bezoeken, om zo een beter beeld te krijgen van de organisatie.

We zijn ontzettend dankbaar dat we nu een volgende stap kunnen zetten. We kijken uit naar wat gaat komen.

De komende tijd zal in het teken staan van het budget opstellen, op zoek gaan naar genoeg financiële ondersteuning, op zoek gaan naar woonruimte, zoeken naar een school voor Jelmer, uitzoeken hoe en per wanneer je je uit moet schrijven uit Nederland. Van alles, maar vanuit Wycliffe worden we hierin stap voor stap begeleidt door onze contactpersoon.

Begin september heeft Alfred een studiereis van 2,5 week mogen maken. Terugkijkend kunnen we niet anders zeggen dan dat deze reis erg verrijkend is geweest. Alfred heeft nieuwe inzichten opgedaan, nieuwe contacten gelegd en is gemotiveerd en veilig teruggekomen. De studieboeken lagen op hem te wachten en daar is hij weer met frisse moed ingedoken.

Terugkijkend dankbaar

De informatieavond, waar we zo naar uit hebben gekeken, ligt achter ons. Terugkijkend kunnen we niet anders dan zeggen dat we ontzettend dankbaar zijn.

Dankbaar voor de locatie die we konden gebruiken, voor de tolken, voor de grote belangstelling vanuit allerlei verschillende kanten. Vrienden, familie, collega’s, buren, gemeenteleden en anderen die zich aangesproken voelden door het onderwerp of zich betrokken weten met ons.

Echt hartverwarmend om voor zo’n grote groep dit project te mogen presenteren.

Dankbaar voor onze thuisfrontcommissieleden; Lucy, Jochem en Evita! Mede door hun inzet was deze avond mogelijk. Zij hebben de stand in de hal bevoorraad met gebareneieren, gehaakte hartjes, grabbelton en ansichtkaarten.

Speciale dank voor de jongedames die geholpen hebben bij het voorbereiden en verkopen van de diverse artikelen.

Maar onze grootste dank gaat uit naar de Heere! Hij gaf ons kracht, wijsheid en gezondheid om deze avond te kunnen presenteren.

Hem zij alle lof nu en tot in eeuwigheid!