Even bijpraten

Alle feestdagen en nieuwjaarswensen liggen achter ons. We zijn al bijna begonnen aan de tweede maand van het jaar 2020. Een jaar waarin er voor ons best grote veranderingen aan zitten te komen. We kijken er naar uit!

De laatste keer dat we u schreven was eind november. Toen wisten we net dat we voor 1 juni 2020 € 120.000,- nodig hebben. Nu kunnen we u laten weten dat we al 61% van dit bedrag binnen hebben. Dat is inclusief toezeggingen. We kunnen en willen niet anders dan naar boven te wijzen; Hem komt alle eer toe! Op de meter aan de rechterkant van de blogpagina kunt u de stand van zake volgen.


Begin januari heeft Alfred zijn studie weer opgepakt. In maart zijn de volgende tentamens, dus hij moet flink aan de bak. Dat is niet altijd even aantrekkelijk, want de vakken zijn op dit moment wat aan de droge, taaie kant. Daar is niets aan te doen, even volhouden. Het Hebreeuws gaat hem steeds beter af en hij krijgt er ook plezier in. Ondertussen kent Alfred ook de Israelische gebaren voor de Hebreeuwse letters. Dat helpt hem ontzettend met leren, want zingend leren is voor hem geen optie.

De letters van het Israelische alfabet in Israelische Gebarentaal. Rechts bovenaan beginnen, he?!
Een Engelstalig liedje om de letters te kunnen leren; dit werkt natuurlijk alleen voor horende mensen.

Hannah heeft zich gestort op het voorbereiden van de ophanden zijnde verhuizing. Verhuisdozen worden gekocht of bij elkaar gesprokkeld, allerlei spullen worden zo langzamerhand wat uitgezocht en er is contact gelegd met de school waar Jelmer naartoe hoopt te gaan. Aan de andere kant zijn er heel veel dingen die we nog dagelijks gebruiken, die pakken we later in. Hannah is ook degene die ons Instagram account en onze Facebookpagina bij houdt. Volgt u ons al?

We zijn samen met de Thuisfrontcommissie bezig met de fondsenwerving en het bekend maken van ons werk bij een ieder die maar belangstelling heeft. Zo proberen we zelf ook een steentje bij te dragen.

Kortom, geen bijzonder nieuws, maar het gaat goed met ons.


Salutări amabile

Dragă cititor, iată un alt semn al vieții noastre. Asteptati, bineinteles ca va place sa cititi in olandeza. (Hartelijke groet! Beste lezer, een levensteken van ons. Ow wacht, u leest natuurlijk graag in het Nederlands.) We zijn vast wat aan het oefenen geslagen met de taal die we volgend jaar hopen te gaan leren. Uiteraard niet alleen de gesproken variant, maar ook de gebarentaal ter plaatse.

Afgelopen week hebben we in een gesprek, dat we via Skype voerden met iemand uit Amerika, iemand uit Azie, onze contactpersoon van Wycliffe en twee tolken ASL (American Sign Language), te horen gekregen dat we naar Roemenië mogen komen om daar deel te nemen aan het trainingsprogramma. Aankomende augustus hopen we voor een jaar naar Oradea te verhuizen.

De organisatie GSLT (Global Sign Language Team) heeft daar een trainingsprogramma dat toegankelijk is voor doven. Wycliffe als organisatie stuurt, zoals u misschien weet, haar zendingswerkers eigenlijk altijd naar Redcliffe (tegenwoordig Moorlands) in Groot-Brittannië. Deze opleiding is alleen niet doofvriendelijk en daardoor voor ons geen optie.

Door aan dit trainingsprogramma deel te nemen, doen we ook ervaring op met het leven in een andere cultuur. GSLT heeft in Oradea een aantal stafleden zitten waardoor zij in staat zijn ons te begeleiden en op te leiden. Daarnaast gaan we ons verdiepen in verschillende onderdelen van het werk, denk hierbij bijvoorbeeld aan een stage bij het vertaalteam wat de Bijbel van Roemeens naar Roemeense Gebarentaal vertaalt. We zullen verschillende andere projecten van GSLT gaan bezoeken, om zo een beter beeld te krijgen van de organisatie.

We zijn ontzettend dankbaar dat we nu een volgende stap kunnen zetten. We kijken uit naar wat gaat komen.

De komende tijd zal in het teken staan van het budget opstellen, op zoek gaan naar genoeg financiële ondersteuning, op zoek gaan naar woonruimte, zoeken naar een school voor Jelmer, uitzoeken hoe en per wanneer je je uit moet schrijven uit Nederland. Van alles, maar vanuit Wycliffe worden we hierin stap voor stap begeleidt door onze contactpersoon.

Begin september heeft Alfred een studiereis van 2,5 week mogen maken. Terugkijkend kunnen we niet anders zeggen dan dat deze reis erg verrijkend is geweest. Alfred heeft nieuwe inzichten opgedaan, nieuwe contacten gelegd en is gemotiveerd en veilig teruggekomen. De studieboeken lagen op hem te wachten en daar is hij weer met frisse moed ingedoken.

Aangekomen en aan de slag..

Videoscherm in het vliegtuig

Na de lange reis van ruim 6.000 kilometer zijn we vorige week maandagavond aangekomen op de plaats van bestemming. Onze eerste vlucht duurde bijna negen uur. Eenmaal aangekomen in de Verenigde Staten van Amerika moesten we ruim een uur in de rij staan om door de douane te komen.. Gelukkig hadden we ruim de tijd om ons volgende vliegtuig te kunnen halen.

Even bijkomen..

Het laatste stukje ging veel sneller. Na ruim een uur in het vliegtuig mochten we alweer uitstappen. We werden op het vliegveld opgehaald door een oude bekende en dat gaf ons direct het gevoel op bekend terrein te zijn.

Aangekomen bij het studentenhuis waar we wonen konden we direct inchecken en onze spullen naar onze kamers brengen. Daarna doken we direct ons bed in om eerst even bij te tanken. De volgende dag hebben we de rest van de spullen uitgepakt en een plekje gegeven.

Hannah heeft vorige week elke dag hard gewerkt voor de kinderen die deze week in haar klas komen. Er moest een veiligheidstraining worden gevolgd, er waren vergaderingen met alle ‘teachers’, er moesten lesplannen geschreven worden en een schema voor de komende weken opgezet worden. Uiteraard moest ook de kamer een beetje opgefleurd worden. Dat is best goed gelukt.

Afgelopen zaterdag kreeg Hannah een smsje dat de fietsenveiling bij de opslag van de plaatstelijke politie die middag al aan de gang was. Alfred had afgelopen week al een fiets gevonden en hij kon er naartoe fietsen. Ondertussen had degene al een fiets voor Jelmer op de kop getikt voor $5! Dat is €4,50.. Daar zijn we erg blij mee.

Lekker crossen

Zondag was een dag van rust, maar maandag zijn we van start gegaan. In de morgen konden de studenten zich inschrijven voor de vakken die ze willen volgen de komende negen weken. De kinderen konden eindelijk naar het kinderprogramma!! Dinsdag was voor het eerst een hele dag. Jelmer vind het erg gezellig om met de kinderen te spelen en spreekt al hele zinnen Engels.

Alfred is ook begonnen. Hij heeft drie vakken gekozen om zich deze zomer in te verdiepen. Fonetiek, Morfologie & Syntaxis en Semantiek & Pragmatiek. Hij heeft één les Taalonderzoek bijgewoond, maar dit vak is totaal niet ingericht voor gebarentalen, dus dit gaat hij hoogstwaarschijnlijk laten vallen. Daarnaast geeft hij iedere middag een uur Nederlandse Gebarentaal aan twee verschillende groepen studenten.

Oftewel, we zijn weer helemaal op stoom!

vanuit de Thuisfrontcommissie

We willen u graag op de hoogte houden hoe het nu gaat met het werk van Alfred en Hannah Bout voor Wycliffe Bijbelvertalers Nederland (WBN).


We zijn erg blij dat ze vorige week het einde van de sollicitatieperiode hebben bereikt en met vreugde mogen we melden dat ze zijn aangenomen. Het komende jaar zal staan in het teken van studie (Alfred is er 3 dagen per week mee bezig en haalt hoge cijfers!), stage en verdere voorbereiding op hun definitieve bestemming.

Wilt u aan ze denken in uw gebed omdat door hun werk dove mensen de Bijbel krijgen in de taal van hun hart: Gebarentaal. 

De Bijbelverhalen zijn voor dove mensen meestal echt een “gesloten boek”.  In verschillende landen in Europa en Azië worden vertalingen gemaakt. Alfred en Hannah mogen zich in gaan zetten om die vertalingen te controleren zodat ze via beeld verspreid kunnen gaan worden.


Een oudere dove man die voor het eerst zo’n filmpje zag zei: “Oh, nou weet ik pas wat er in de Bijbel staat!”. 

We houden u via deze site op de hoogte!

Vriendelijke groet, de Thuisfrontcommissie