Persbericht

Familie Bout voor Wycliffe naar Roemenië

DRIEBERGEN – Alfred en Hannah Bout zijn zondagmiddag uitgezonden voor Wycliffe Bijbelvertalers. De kerkdienst, waarin zij Gods zegen vroegen over hun werk, vond plaats in de Hersteld Hervormde Gemeente te Putten. De familie Bout woont de komende tijd voor werk en verdere training in Roemenië en zal werkzaam zijn voor de vertaling van de Bijbel in gebarentalen.

Ds. M. Visser, voorganger en dovenpastor vanuit Interkerkelijk DovenPastoraat (IDP), preekte over Kolossenzen 4 met als thema: ‘Een open deur voor de boodschap van de Bijbel’. Het gezin werd toegesproken namens Wycliffe Bijbel­vertalers Nederland, vanuit hun thuisfrontcommissie en namens de kerkenraad.

Klik op de afbeelding om de dienst terug te kijken/luisteren. (Begint bij 18:01)

Wycliffe Bijbelvertalers zet zich door middel van projectondersteuning en veldmedewerkers in voor het vertalen van de Bijbel, met name in minderheidstalen. De vertaling van de Bijbel in gebarentalen is daarvan een belangrijk onderdeel en krijgt wereldwijd steeds meer aandacht.

Jubileumweekend Wycliffe Bijbelvertalers 
Wycliffe Bijbel­vertalers Nederland is opgericht in 1970. De organisatie vierde juist dit weekend haar 50-jarig bestaan. Ze deden dat zaterdagavond met hun achterban via een livestream waarin de kracht van Gods Woord centraal stond: vanuit 1400 huizen werd live meegekeken. De stream wordt nog steeds goed bekeken: de teller staat inmiddels op meer dan 5600 views.    

#blijfthuis

Wat is de wereld anders geworden sinds onze vorige blog. Wie had dat kunnen denken?! Net als iedereen in dit land zitten ook wij in deze bijzondere tijden thuis. We hopen dat het met jullie en degenen die jullie lief zijn, goed gaat. We gaan een paar weken terug in de tijd en vertellen hoe een en ander bij ons is gegaan.

Tijdens de voorjaarsvakantie hebben we plannen gemaakt om voor onze verhuizing in augustus. We hadden een aanbod gekregen om een deel van onze spullen met een vrachtwagen die naar Roemenie ging, mee te geven. Wat waren we dankbaar voor deze optie. De opruimwoede begon echt, alles werd uitgezocht of beter gezegd er werd een begin mee gemaakt. Op 24 april moest alles klaar zijn voordat we aan ons oriëntatiebezoek zouden beginnen en voordat Hannah eind maart naar een conferentie over Bijbelgebruik in het buitenland zou gaan.

Op 30 april zouden we namelijk zelf voor één week naar Oradea gaan. Die week zouden we in het huis kunnen verblijven waar we hopen te gaan wonen, kennismaken met de stad en het trainingsprogramma. Het allerbelangrijkste voor ons was dat Jelmer een dag mee zou mogen draaien op zijn toekomstige school!

Begin maart ging Hannah voor een consult naar de plastisch chirurg en werd er een tumor ontdekt in het bovenste kootje van haar linker ringvinger. Vooralsnog goedaardig, maar een operatie zou er wel aan te pas komen. De wachtlijst was 7 of 8 maanden, gelukkig zou er bij een andere kliniek eerder plek zijn.

In de tweede week van maart kregen we een kijker die belangstelling had om ons huis te huren. Wat waren zowel hij als wij, blij met de goede klik. Een gebedsverhoring. Een reden om dankbaar voor te zijn. Ondertussen begonnen we al spullen weg te brengen naar de kringloopwinkel van Woord & Daad, de vuilstort en aan mensen in onze omgeving.

Totdat het coronavirus ons land binnen sloop.

Waardoor alles veranderde. De conferentie waar Hannah naar toe zou gaan, werd eind februari definitief geannuleerd. Het transport werd afgezegd, onze vliegtickets naar Oradea werden geannuleerd en ook de operatie is nog niet gepland. Jelmer is erg teleurgesteld dat hij nu niet weet bij welke kinderen hij in de klas zal komen.

Halverwege maart werd Alfred ziek en is dat ruim een week geweest voordat hij opknapte. Gelukkig kon hij één tentamen voor zijn ziek zijn maken en het andere tentamen werd een week verzet. Beide tentamens heeft hij afgerond met een voldoende. Op naar het volgende en laatste deel van zijn opleiding Bijbel & Exegese.

Het lijkt wel een achtbaan.. Alles is anders geworden. Hoe zal het verder gaan? Hoe lang zullen we Jelmer nog thuis les moeten geven? Zal Alfred thuis moeten werken en heeft Hannah heel weinig tot geen werk? Gaat Roemenie überhaupt nog door? Dit jaar of wordt het volgend jaar? Net als de rest van Nederland hebben ook wij geen glazen bol. Het is nog steeds onze wens om naar Roemenie te gaan, maar dat moet het wel mogelijk zijn. Zowel aan de Nederlandse als aan de Roemeense kant. Wij weten het niet.

Toch weten wij ons veilig en geborgen in de schuilplaats van de Allerhoogste.

We hebben regelmatig contact met Wycliffe Bijbelvertalers Nederland. Zij houden een vinger aan de pols. We hebben nauw contact met onze thuisfrontcommissie. Samen houden we de ontwikkelingen in de gaten en besluiten we hoe we daarop kunnen reageren. We hebben de activiteit ‘Happen & Stappen’ voor 4 april moeten annuleren en ook onze webwinkel is tijdelijk gesloten.

We zullen het laten weten wanneer we iets nieuws te melden hebben.

kerstboodschap

Jezus’ licht schijnt in de wereld en in ons hart. We mogen Zijn licht uitstralen in de wereld. De wereld zal het zien. Het wordt licht.
Dit is globaal de tekst van het prachtige lied in Gebarentaal geschreven door Hannah en op de film zien jullie Jochem gebaren.

De thuisfrontcommissie en de familie Bout wensen jullie mooie en gezegende kerstdagen.

HELP ONS!

De begroting is rond! We weten nu hoeveel geld we moeten hebben voor 1 juni om definitief toestemming te krijgen om naar Roemenië te gaan.


Spannend! Niet zomaar een bedrag wat je dagelijks in je portemonnee ronddraagt. Toch is het ook geen bedrag dat uit de lucht komt vallen. We werden afgelopen week bemoedigd door onderstaande uitspraak van Hudson Taylor. Hij was in 1876 werkzaam voor de China Inland Mission.

We hebben grote verwachtingen van de grote God die we dienen. We geloven dat Hij mensen aan kan sporen om deze droom te ondersteunen, zodat we samen mogen werken aan dit project.

PS: Op 22 november heeft Laurens van de Kraats in zijn Lunchroom op Groot Nieuws Radio een oproepje van Hannah gedeeld. Luister het hier terug vanaf 00:21:40 (dit is de gesproken tekst)

TFC-leden in actie!

Lucy Zevenbergen en Henriëtte Bout gaven een presentatie op basisschool ‘de Augustinus’ op 13 november j.l. Er kwam drie keer een groep kinderen naar de gymzaal waar ons TFC-lid en de moeder van Alfred enthousiast de kinderen vertelden over het vertalen van de Bijbel in Gebarentaal.
Van de onder- tot de bovenbouw zijn in totaal 164 kinderen bereikt. Zij sparen deze periode hun zendingsgeld op voor Alfred en Hannah. 

Enkele reacties voor u op een rijtje gezet:

Wij laten ons graag uitnodigen om een presentatie te verzorgen over dit mooie en noodzakelijke werk.  Zowel gericht op kinderen als voor volwassenen kunnen we een presentatie geven. Neem contact met ons op via info@familiebout.com 

Vorige week hadden we als thuisfrontcommissie een goede vergadering met elkaar. Het is mooi te zien en te ervaren dat we als team samen actief kunnen en mogen zijn om Alfred en Hannah te ondersteunen. Zo verloopt de verkoop van honing erg goed, mede dankzij onze topverkopers Henrieke en Reinier Kramer. Veel potten zijn verkocht en ook de nieuwe voorraad gaat snel de deur uit. Willen jullie ook honing kopen? Kijk hier in onze winkel en bestel.


Gebarentaal ervaren in een workshop

Wycliffe wil de Bijbelvertaling naar Gebarentaal wat meer onder de aandacht brengen en heeft ons gevraagd om een workshop te verzorgen op een landelijke vrouwenconferentie, die de opbrengst aan Wycliffe bestemd heeft.
Lucy en Henrieke zijn daarvoor op 27 september naar Lunteren geweest. Ze hebben een workshop “Gebaren Challenge” gegeven.

Bij informatie over workshop stond de onderstaande tekst: ‘Doven kunnen toch lezen?!’ Dat klopt! De meeste doven kunnen lezen, alleen niet in hun moedertaal. Gebarentaal heeft geen geschreven variant. Gebarentaal gebruikt de ogen om te ‘horen’ en de handen om te ‘spreken’.  In de workshop kun je ervaren hoe het is om de Bijbel niet te kunnen lezen in je moedertaal. Ook ga je praktisch aan de slag met het leren van Gebarentaal. Ga jij de uitdaging aan?

Het was een grote uitdaging om het Bijbelvers Johannes 3:16 in Gebarentaal te leren! Na vele keren oefenen kon eigenlijk nog niemand het echt vlot doen. Het was voor veel mensen ook confronterend dat het echt zo moeilijk is om Gebarentaal te leren.

Gelukkig was er meer in deze workshop: de dames leerden hoe ze met dove mensen kunnen communiceren en wat hiervoor nodig is. Dat je eerst gebarencursus moet doen voordat je met dove mensen kan praten is niet de belangrijkste voorwaarde. Hoe werkt liplezen? Hoe maak je contact met een dove? En wat ze ook niet wisten: er zijn verschillen zijn tussen NMG (Nederlands met Gebaren) en NGT (Nederlands Gebarentaal) Zo heeft Henrieke met veel enthousiasme verteld hoe belangrijk het is om de Bijbel te hebben in de taal van je hart.

Aan het einde kregen de 18 deelnemers een ‘goodiebag’ met kaartje met handalfabet, folder van familie Bout, boekje van Wycliffe en nog een klein verassing mee.
Voor dames was het zweten, maar de reacties waren heel positief!

Volgende maand op 25 oktober gaan Hannah en Henrieke de GebarenCallenge workshop geven.

Dagelijkse realiteit

– Vertaling en/NE uitleg aan het einde –

Wist je dat doven één van de grootste onbereikte bevolkingsgroep van de wereld is?

De belangrijkste reden hiervoor is dat de enige Bijbels die beschikbaar zijn, in geschreven vorm zijn. Wat doven dus niet begrijpen. Daarom is het zo ontzettend belangrijk om Bijbels te hebben in gebarentalen die zij wél kunnen verstaan.

Deze video die je net zag over dit meisje, is niet zomaar een zielige video, maar realiteit voor doven. Elke dag! Het gevoel van geïsoleerd te zijn. God wil met mij communiceren?! Hoe dan? Want ik kan Zijn Woord niet begrijpen..

Daarom wil Deaf Bible Society samenwerken met andere organisaties om er voor te zorgen dat doven de Bijbel in de taal van hun hart krijgen.

Door ons werk te steunen met een maandelijkse bijdrage, helpt u mee om doven de Bijbel te laten lezen in de taal van hun hart.

172

donateurs gezocht

Weer terug!

Het is alweer bijna een week geleden dat we op het vliegtuig naar Nederland stapten. Wat gaat de tijd snel. We vinden het heerlijk om weer thuis te zijn. Lekker onze eigen dingen, ons eigen ritme en zelf bepalen wat we vandaag willen eten.

We kijken terug op een geweldige, leerzame en fijne tijd in Amerika. We hebben genoten van alle mensen, de ervaringsverhalen en de activiteiten die we samen hebben ondernomen. Hierdoor was het ook lastig om afscheid te nemen van zoveel geweldige mensen. Velen zullen we op deze aarde nooit meer terug zien. Met anderen hopen we in contact te blijven en weer anderen hopen we nog weer eens terug te zien. We denken regelmatig terug aan de woorden die de directeur van de zomerschool aan het begin en het einde zei:

Huil niet omdat het voorbij is, maar lach omdat het gebeurd is.

Afgelopen dinsdagmorgen mochten we bij Broekhuis Harderwijk B.V. een prachtige cheque op komen halen. Met dit bedrag sponsoren zij ons project. Bedankt!

Kent u bedrijven die ons project zouden willen steunen? Laat het ons weten door een email te sturen naar info@familiebout.com. De thuisfrontcommissie neemt dan contact met u of het desbetreffende bedrijf op.

Zomerse groet van de Familie Bout!

inspanning < -- > ontspanning

We zijn al weer ruim over het midden van het programma hier. Zoals al eerder gezegd hebben we onze draai hier goed kunnen vinden. Er blijven echter dingen die maar niet willen wennen.. W.C. deuren zijn daar een voorbeeld van:

Onder de deur is een opening waar een kind gemakkelijk onder door kan. Ook de zijkant naar de andere hokjes is zeker 30 centimeter boven de vloer. Soort van ongemakkelijk..

Een paar weken geleden hebben we op een zaterdag met elkaar een picknick gehad in het Park van de Universiteit. Een jaarlijks terugkerend event. Helaas is dit jaar de allerlaatste keer dat deze zomerschool op deze plek gehouden wordt. Dus dit was dan ook de allerlaatste picknick… Er was een reünie georganiseerd voor oud- docenten en studenten. De picknick was om die reden wat eerder in het programma dan normaal gesproken. Als familie hebben we uiteraard actief deelgenomen aan de activiteiten en genoten van de versnaperingen.

Doordeweeks draaien we nog steeds op volle toeren het dagelijkse programma zoals we dat met jullie gedeeld hebben. Alfred heeft een project voor Phonetics waarbij hij zijn Sign-Writing moet oefenen. Tot nu toe met resultaat! Ook in Childcare zijn we lekker bezig. Elke dag beginnen we met een bezinnend moment rondom het thema ‘De vrucht van de Geest’ in het Engels ‘the Fruit of the Spirit’.

Vorige week heeft Alfred een overdenking gehouden tijdens Chapel. Dit is het bezinnende moment tussen de lessen door. Een ieder die iets wil delen over zijn of haar ervaringen op het veld of in het dagelijks leven, mag een dag voor zijn rekening nemen. Heel verschillende onderwerpen en vormen van presenteren komen aan bod. Ontzettend interessant en leerzaam om te ontdekken dat de verhalen zo verschillend zijn.

‘Geen blijvende stad’ was het thema van Alfred overdenking.

In diezelfde week hebben we een stevig gesprek gehad met de organisatie waar we ons bij aan willen sluiten. Er waren wat misverstanden over en weer ontstaan. Doordat de leiders van deze organisatie naar hier waren gekomen, konden we face-to-face met elkaar praten. We staan weer met de neuzen dezelfde kant op. De dag voor het gesprek waren we ons aan het voorbereiden en bespraken we alles nog van alle kanten, toen er ‘opeens’ een dubbele regenboog aan de hemel stond. Dit teken van trouw bemoedigde ons enorm.

Teken van trouw in de lucht.

Naast veel studeren, diepe intense gesprekken doen we hier dus ook zeker af en toe leuke dingen. Vorige week zaterdag zijn we op een binnenband de rivier af gezakt en vandaag zijn we bij Cabela’s geweest. Cabela’s is een enorm grote outdoor winkel.


We keken onze ogen uit..